Tarım Gıda ve Hayvancılık Çalışma Grubu Ziraat Mühendisleri Odası tarafından hazırlanan "Çiftçi Gözünden Gaziantep Tarımı" dosyası, üreticilerin sahadaki gerçeklerini, karşı karşıya kaldıkları sorunları ve çözüm önerilerini kapsamlı bir bakış açısıyla okuyuculara sunuyor.
Dosyada, Gaziantep'te tarımsal üretim rakamsal olarak artmasına rağmen çiftçinin gelirinin aynı oranda yükselmediği, aksine üreticilerin her geçen yıl daha ağır ekonomik koşullarla mücadele ettiği ortaya konuluyor. Çiftçilikten elde edilen gelirin aile geçimini sağlamada yetersiz kalması nedeniyle kırsaldan kente göçün hızlandığı, genç nüfusun tarımdan uzaklaştığı ve köylerin giderek yaşlı nüfusun yaşadığı yerleşim alanlarına dönüştüğü vurgulanıyor.
Avrupa'daki birçok kırsal yerleşim; modern altyapısı, yüksek yaşam standartları ve güçlü sosyal imkânlarıyla cazibe merkezi hâline gelirken, Gaziantep'teki birçok köyün ise yetersiz altyapısı, bakımsız görünümü ve sınırlı sosyal imkânları nedeniyle genç nüfusu kendine çekemediğine dikkat çekilirken, bu durumun gençlerin köy yaşamından ve dolayısıyla tarımsal üretimden her geçen gün daha da uzaklaşmasına neden olduğu kaydediliyor.
Yeni sayıda; kuraklık ve iklim krizinin etkileri, sulama yatırımlarındaki eksiklikler, artan gübre, mazot ve işçilik maliyetleri, tarım arazilerinin yapılaşma baskısıyla karşı karşıya kalması, Antep fıstığında yaşanan "var-yok yılı" sorunu, dijital tarıma geçişte yaşanan yetersizlikler ve üretici örgütlenmesindeki eksiklikler Gaziantep tarımının geleceğini tehdit eden başlıca başlıklar olarak ele alınıyor.
Dergide ayrıca dikkat çekici bir ekonomik analiz de yer alıyor. Barak Ovası'nda kuru tarım yapan ve 100 dönüm araziye sahip bir çiftçinin, tüm yıl boyunca yaptığı üretim sonunda elde ettiği gelirin, ailesinin geçimini sağlamaya dahi yetmediği rakamlarla ortaya konuluyor.
Verilen örnek ise şu şekilde: En iyi koşullarda her yıl dönüm başına ortalama 300 kilogram arpa verimi alındığını varsayalım. Bu durumda 100 dönümlük bir araziden toplam 30 ton ürün elde edilmektedir. Toprak Mahsulleri Ofisinin (TMO) güncel alım fiyatı esas alındığında, 30 ton arpanın brüt hasılatı yaklaşık 382.500 TL olmaktadır. Üretim maliyetleri düşüldüğünde ise çiftçinin elinde kalabilecek tutar, en iyimser hesapla yıllık yaklaşık 200.000 TL, yani aylık ortalama 17.000 TL seviyesindedir.
Bu tablo, üreticilerin neden alternatif ürünlere yöneldiğini ve verimli tarım arazilerinde Antep fıstığı bahçelerinin hızla yaygınlaştığını gözler önüne seriyor.
Geçmişte yalnızca kıraç ve verimsiz alanlara dikilen Antep fıstığı bahçelerinin, bugün Barak Ovası'nın en verimli, en münbit ve birinci sınıf tarım arazilerine kadar yayıldığı, yayılmaya da devam ettiğine de dikkat çekiliyor.
Gaziantep Kent Postası, bu sayısında yalnızca bitkisel üretimi değil, hayvancılık sektöründeki gerilemeyi de mercek altına alıyor.
“Büyükşehir Yasası” sonrasında yaşanan dönüşüm, artan yem maliyetleri, mera alanlarının daralması ve Hallik ile İvesi koyunu gibi yerli ırkların azalmasının hem üretim hem de Gaziantep'in zengin gastronomi kültürü açısından oluşturduğu riskler değerlendiriliyor.
Tarımın yalnızca ekonomik bir faaliyet olmadığına, aynı zamanda gıda arz güvenliği ve ülkenin stratejik geleceği açısından hayati öneme sahip olduğuna dikkat çeken Gaziantep Kent Postası'nın yeni sayısı; üreticinin sesini, sahadan gözlemleri ve çözüm odaklı değerlendirmeleri okuyucularla buluşturuyor.